Η μυϊκή αδυναμία αποτελεί ένδειξη παθολογικών διεργασιών που συμβαίνουν στη διαδρομή επικοινωνίας μεταξύ νεύρου και μυός. Σε αυτοάνοσες διαταραχές όπως η Μυασθένεια Gravis, τα αντισώματα που στοχεύουν τους μετασυναπτικούς υποδοχείς ακετυλοχολίνης επηρεάζουν την αγωγή των νευρικών ώσεων προς τον μυ. Στις πολυνευροπάθειες, επηρεάζεται το περίβλημα μυελίνης ή η αξονική δομή των περιφερικών νευρικών ινών. Η ηλεκτρομυογραφία (ΗΜΓ) και οι μελέτες αγωγιμότητας νεύρων αποτελούν βασικές ηλεκτροφυσιολογικές μέθοδοι για τη διάγνωση αυτών των διαταραχών. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει ανοσοτροποποιητικά φάρμακα, πλασμαφαίρεση και νευροαναγεννητικές προσεγγίσεις.
